Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Η απάντησή μας στα νέα κυβερνητικά μέτρα

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η Ιστορία καταγράφει με έντονη γραφή σε κρίσιμες εθνικές στιγμές τις πολιτικές επιλογές και τις στρατηγικές που οριοθετούν και εξειδικεύουν το όραμα που έχουμε για τη κοινωνία. Καταδεικνύει όμως και τις ευθύνες που αναλογούν τόσο σε φωνές διαμαρτυρίας, όσο και σε κραυγές λαϊκισμού.
Τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι κοινωνικά άδικα και καταστρεπτικά για την ανάπτυξη. Υπαγορεύονται από μια υποκριτική, μονεταριστική Ευρωπαϊκή Ένωση, ανεπαρκή να ανταποκριθεί στη κρισιμότητα των καιρών. Τα μέτρα αυτά δεν μας χαρίζουν παρά λίγες ανάσες ακόμα και μετά θα βρεθούμε ξανά στο έλεος όσων επιδιώκουν τη δημοσιονομική μας ασφυξία, όσων φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τη συρρίκνωση της υπαρκτής οικονομίας.
Τα μέτρα που επιβάλλει η Ε.Ε. τιμωρούν τον ελληνικό λαό για μια στρεβλή δεκαετή ανάπτυξη που χάρισε υπερκέρδη σε εργολάβους και τραπεζίτες. Τα μέτρα αυτά μεταθέτουν τις ευθύνες στην ελληνική κοινωνία για την ανεπάρκεια που επέδειξαν οι κυβερνήσεις να αναδιαρθρώσουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας, οδηγώντας τους νέους σε αδιέξοδο. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές εξιδανίκευσαν το γρήγορο πλουτισμό και την κατανάλωση και αγνοώντας τα παθήματα από τη χρηματιστηριακή φούσκα, γρήγορα άνοιξαν το δρόμο για τη σημερινή πιστωτική φούσκα. Τα μέτρα τιμωρούν τη νέα γενιά για τον εκφυλισμό του οράματος της Ολυμπιάδας, αφού σε μια εποχή που οφείλαμε να χτίσουμε μια νέα εθνική στρατηγική επενδύοντας στη παρακαταθήκη τους κάποιοι δημιούργησαν τελικά βασιλικούς θρόνους που βρίσκονται βυθισμένοι σήμερα στην ανυποληψία. Δεν αναδιένειμαν οι πολιτικές δυνάμεις τον πλούτο, τον δάνεισαν οι τραπεζίτες με επαχθείς όρους σε ανθρώπους που έχτισαν όνειρα και οικογένειες με αυτόν και τώρα τους αφαιρούμε τη δυνατότητα αποπληρωμής. Δεν δώσαμε ποτέ τη δυνατότητα στους πολίτες να γίνουν συμμέτοχοι στη παραγωγική βάση της χώρας, αλλά στην εθνική ματαιοδοξία της.
Τα μέτρα αυτά αποδεικνύουν το φιάσκο της απογραφής, την πλήρη αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, τη βαριά πολιτική της ενοχή για την παραπλάνηση του λαού και της Ε.Ε. και την τελική της «απόδραση» από την εξουσία.
Τα μέτρα που υποχρεούμαστε να λάβουμε αποτελούν μια θυσία για ένα πουκάμισο αδειανό. Δεν ανατρέπουν τα διαρθρωτικά και αναπτυξιακά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, αλλά αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή μας στο δόγμα της μονεταριστικής ορθοδοξίας. Ανοίγουν την όρεξη στους εργοδότες να συνεχίσουν να καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα και σχέσεις έχοντας ως άλλοθι την κρίση.
Οφείλουμε να χαράξουμε τη νέα εθνική στρατηγική με όραμα και εξωστρέφεια. Αυτούς που σήμερα τους τιμωρούμε για τα όνειρα που τους δανείσαμε, οφείλουμε να τους χαρίσουμε την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει να τους διαβεβαιώσουμε για τη προσωρινότητα των μέτρων καθώς και ότι αυτή τους η θυσία θα είναι ανταποδοτική για τους ίδιους στο μέλλον. Πρέπει να τους ξεκαθαρίσουμε απόλυτα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, ότι στόχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης δεν είναι οι μη έχοντες ,αλλά οι κατέχοντες !
Το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης όμως πρέπει να αποκτήσει και ισχυρό αναπτυξιακό σκέλος. Είναι απαραίτητο να υλοποιήσουμε τις βαθιές τομές που θα χαράξουν και θα καθοδηγήσουν τη συνολική αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, από νομοθετικής και κοινωνικής απόψεως. Τη νέα κοινωνική- παραγωγική μας ταυτότητα.
Πρώτη βαθιά τομή αποτελεί η αναδιάταξη του πρωτογενούς τομέα στη βάση αγροτικών, συνεταιριστικών επιχειρήσεων, που θα συγκεντρώσουν την αγροτική παραγωγή και το απαιτούμενο κεφάλαιο, θα λειτουργούν δημοκρατικά αλλά και επιχειρηματικά, θα εξασφαλίζουν την παραγωγή, τυποποίηση και εμπορία του προϊόντος, θα μειώσουν την εξάρτηση σταδιακά του αγρότη από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, θα δημιουργήσουν τα προϊόντα ετικέτας και εν τέλει θα ωθήσουν σε αλλαγές στις καλλιέργειες όπου αυτές απαιτούνται.
Βασικός πυλώνας για το δευτερογενή τομέα μπορεί να είναι η πράσινη ανάπτυξη διά της παραγωγής των εξαρτημάτων που απαιτούνται για τις ΑΠΕ από βιομηχανίες στη χώρα μας, με την παροχή ισχυρών κινήτρων πολλών ειδών για τέτοιου είδους επενδύσεις.
Αλλά και στον τριτογενή τομέα απαιτείται παρέμβαση. Η επανάκτηση του δημοσίου ελέγχου τμημάτων του τραπεζικού τομέα και παράλληλα η στροφή στη λογική της λειτουργίας τους είναι κρίσιμη. Ενοποίηση ταχυδρομικού ταμιευτηρίου και ΑΤΕ ούτως ώστε να δημιουργηθεί μια δημόσια τράπεζα με στοιχεία και υπηρεσίες κοινής ωφελείας. Έμφαση στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, νέων επιστημόνων, νέων αγροτικών συνεταιρισμών αλλά και φυσικών προσώπων με ευνοϊκότερους σε σχέση με τις άλλες τράπεζες όρους.
Επιπλέον οι νέες αναπτυξιακές πολιτικές που θα βασίζονται στην αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, πρέπει να αφορούν αυτούς που πλήττονται από τα μέτρα. Να αποτελέσουν προτεραιότητα οι κοινωνικές ομάδες που κυρίαρχα θίγονται σήμερα, στο νέο κοινωνικό πλούτο που σχεδιάζουμε να παράγουμε. Οι μικρομεσαίοι, οι μισθωτοί και οι νέοι οφείλουν να αποτελέσουν τον πυρήνα των πρωτοβουλιών ανάκαμψης της οικονομίας που θα αργήσει ίσως να έρθει. Με τις αναπτυξιακές μας πολιτικές, οφείλουν να γίνουν όλοι συμμέτοχοι στο νέο εθνικό κοινωνικό όραμα.
Η πράσινη ανάπτυξη να μην αποτελέσει μόνο πηγή εκμετάλλευσης των ίδιων τραστ αλλά με ευνοϊκές τιμολογήσεις και ανοιχτές επιδοτήσεις οι μη προνομιούχοι Έλληνες να διεκδικήσουν κομμάτι του μελλοντικά παραγόμενου πλούτου.
Αντίστοιχα πρέπει να συγκρουστούμε με τις συντεχνίες και τα κατεστημένα για να απελευθερωθούν οι υγιείς και παραγωγικές δυνάμεις που είναι όμηροι του μονοπωλιακού καπιταλισμού που χαρακτηρίζει την Ελλάδα.
Να δώσουμε προτεραιότητα στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πατρίδας μας, τον πολιτισμό και τον τουρισμό !
Τέλος, να επενδύσουμε στο ανθρώπινο δυναμικό ώστε να αποτελέσει την πραγματική ατμομηχανή της χώρας , μέσω της αναβάθμισης της παιδείας αλλά και της παρεχόμενης κατάρτισης.
Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, εάν πετύχει, να εξέλθει από την κρίση επιλέγοντας ένα διαφορετικό δρόμο, να βιώσει μια άλλη μεταπολίτευση.
Στο χέρι μας είναι να αποδείξουμε ότι η «πολιτική» μπορεί να καθορίσει την οικονομία, κι όχι οι τραπεζίτες την τύχη και τη μοίρα των λαών !

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ

Δεν υπάρχουν στα πολιτικά χρονικά πολλά συνθήματα τόσο ειρωνικά αμφίσημα όσο οι «εκατό μέρες» της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, καθώς εκατό μέρες ήταν αρκετές για να περάσουμε από τον ίλιγγο των προεκλογικών εξαγγελιών και της νίκης στην απότομη συνειδητοποίηση των προβλημάτων, στον ίλιγγο μπροστά στο χείλος της αβύσσου. Άλλωστε το σύνθημα δεν είναι πρωτότυπο: κάποτε, σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, εκατό μέρες ήταν αρκετές για να οδηγήσουν τον Ναπολέοντα από τη θριαμβευτική επάνοδο στον αυτοκρατορικό θρόνο στο Βατερλό και τη γαλλική αυτοκρατορία στη διάλυση.

Προ της διάλυσης, λοιπόν, και η ελληνική οικονομία, τουλάχιστον σύμφωνα με τους χρησμούς των σύγχρονων οιωνοσκόπων που φέρουν τον πομπώδη τίτλο «διεθνείς οίκοι αξιολόγησης».

Πολλές και δίκαιες ενστάσεις έχουν διατυπωθεί για την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους. Όμως η σημαντικότερη συνήθως παραλείπεται, γιατί η διατύπωσή της δεν συμφέρει κανέναν. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης κρίνουν με βάση τις οικονομικές θεωρίες που μας οδήγησαν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και μέσα στον οικονομικό τους δογματισμό συνιστούν παντού και πάντα περιστολή δαπανών, συντάξεων και μισθών, λιγότερο κράτος, μικρότερη πρόνοια. Δεν είναι τυχαίο ότι η αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας, που σχεδόν πάντα συνεπάγεται η εφαρμογή τέτοιων μέτρων, αντιμετωπίζεται ως ένα είδος αναπόφευκτης παρενέργειας. Μια παρενέργεια που πλήττει πάντα τους πιο αδύναμους με τη μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Στην πραγματικότητα εκφράζουν το οικονομικό κατεστημένο που τους δημιούργησε και τους καταξίωσε. Μετά το σοκ βρίσκονται ακόμα σε φάση άρνησης. Κλείνοντας πεισματικά μάτια και αυτιά στο διογκούμενο αίτημα της αλλαγής, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κρίση δεν είναι παρά ένα κακό όνειρο. Μόλις ξυπνήσουν οι καλές μέρες θα επιστρέψουν και η δυσάρεστη ανάμνηση θα χαθεί μαζί με τους νυκτερινούς εφιάλτες.

Στο μεταξύ, όσο διεθνείς οίκοι, οικονομολόγοι και κυβερνήσεις προσπαθούν να διώξουν τους εφιάλτες, το «τρίτο κύμα» πλησιάζει απειλητικά. Μετά τις αγορές ακινήτων και τα τραπεζικά δάνεια η τρίτη και μεγαλύτερη φούσκα, αυτή του δημόσιου δανεισμού, ετοιμάζεται να σκάσει.

Χώρες όπως η Ελλάδα εξαιτίας του υπέρογκου χρέους τους είναι ευάλωτες. Αναμφίβολα οι ευθύνες των κυβερνήσεών μας και όλων ημών είναι τεράστιες, καθώς αποδυθήκαμε συλλογικά ως κοινωνία σε έναν άκρατο καταναλωτισμό βασισμένο στον αλόγιστο δανεισμό, σε ένα φαγοπότι δίχως αύριο. Εφησυχασμένοι από τα νομισματικά πλεονεκτήματα της ζώνης του Ευρώ θέσαμε τελικά όλο το σύστημα σε δοκιμασία. Για αυτό δικαίως δεχόμαστε τις οργισμένες επικρίσεις των εταίρων μας.

Ανεξάρτητα όμως από τον καταλογισμό των ευθυνών, η συμπεριφορά των εταίρων μας είναι θλιβερή, σύμπτωμα των μοιραίων αδυναμιών της Ένωσης. Αντί να ενώνονται οι κυβερνήσεις και οι λαοί της Ευρώπης διχάζονται. Αντί να πάρουν στα χέρια τους τη διακυβέρνηση αρκούνται στην ολιγαρχική αντιπροσώπευση κατεστημένων συμφερόντων. Αντί να προχωρούν προς τη χάραξη μιας νέας οικονομικής πολιτικής σύρονται πίσω από τις εκτιμήσεις χρεοκοπημένων οίκων και ανεύθυνων γραφειοκρατών. Το οικονομικό κατεστημένο ασκεί όλη την αντιδραστική, παραλυτική επίδρασή του στην Ένωση.

Στη δίνη των περιστάσεων η νέα ελληνική κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με πολλές προκλήσεις. Τα μέτρα διάσωση της οικονομίας πρέπει να ισορροπούν ανάμεσα στις διεθνείς πιέσεις, τις απαιτήσεις των Βρυξελλών και την τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του Κινήματος, που κάθε άλλο παρά υπερβολικές και ανεδαφικές είναι. Απεναντίας είναι ίσως ανεπαρκείς μπροστά στην ένταση της κρίσης, στην έξαρση της φτώχειας και της ανεργίας.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτή η ισορροπία να ανατραπεί, όμως οποιαδήποτε ενδεχόμενη ανατροπή δεν μπορεί να γίνει σε βάρος του ελληνικού λαού. Η ανατροπή πρέπει να συντελεστεί αλλού, εκεί όπου λαμβάνονται ή θα έπρεπε να λαμβάνονται οι μεγάλες αποφάσεις για την ευρωπαϊκή οικονομία: στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο τη ριζική αναθεώρηση της οικονομικής θεωρίας και πολιτικής. Η ευρεία πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές δεν νομιμοποιεί μόνο τη λήψη «επώδυνων μέτρων», όπως οι οπαδοί διαφόρων εκδοχών του νεοφιλελευθερισμού διατυμπανίζουν συνεχώς, αλλά και την άσκηση μιας ρωμαλέας πολιτικής έναντι των εταίρων μας. Δεν αναφερόμαστε σε μια «πολιτική του τσαμπουκά» αλλά στην επιδίωξη μια ευρείας συναίνεσης για τη ριζική αλλαγή των οικονομικών –και όχι μόνο- κατευθύνσεων της Ένωσης. Σε μια πρωτοβουλία για τη δημιουργία, τελικά, ενός πανευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος, ενός κινήματος που θα φέρει στο προσκήνιο τα αιτήματα των λαών και την ουσιαστική δημοκρατική διακυβέρνηση της Ένωσης.

Όσοι σκέπτονται πως όλα αυτά φαίνονται πολύ μακρινά και αμφίβολα, ας αναλογιστούν πού μας οδήγησε ο λεγόμενος «ρεαλισμός των αγορών». Τα οράματα δεν είναι κάποιες αφαιρετικές εικόνες ενός ουτοπικού μέλλοντος που μας παρηγορούν για το μίζερο παρόν μας. Είναι το υλικό κατασκευής του μέλλοντος. Τα συνθήματα, οι φράσεις κλισέ, τα τσιτάτα, για να τελειώσω όπως ξεκίνησα, δεν είναι πάντα φθηνός λαϊκισμός. Κάποτε συμπυκνώνουν όλα όσα βιώνουμε, τις αγωνίες και τις ελπίδες μας. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να εκφράσουμε τις δικές αγωνίες, τις δικές μας ελπίδες από ένα ακόμα σύνθημα : αλλαγή – δημοκρατία – σοσιαλισμός τώρα!

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

Αυτή η εκλογική νίκη ανήκει σε όλους μας!

Φίλες και φίλοι,

είναι μια μέρα χαράς και επιβράβευσης για όλους μας, καθώς οι συλλογικές μας προσπάθειες συνετέλεσαν στη μεγαλύτερη εκλογική νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά το 1981. Ευχαριστούμε από καρδιάς όλα τα στελέχη και τα μέλη μας, που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό καθ' όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, που ακόμα και την ώρα που γράφεται αυτό το μήνυμα ξενυχτούν στα εκλογικά κέντρα ανά την επικράτεια.Και βέβαια, όλους εσάς που μας τιμάτε με το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή σας στους διαδικτυακούς τόπους του Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών.

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009

Ο επετειακός τόμος "πέντε χρόνια Ρεύμα Νέων Σοσιαλιστών" κυκλοφόρησε!

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

η ηλεκτρονική μορφή της επετειακής έκδοσης "Πέντε χρόνια Ρεύμα Νέων Σοσιαλιστών" είναι πλέον διαθέσιμη. Συγκεντρώνει υλικό με έκταση ογδόντα και πλέον σελίδες και αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη μέχρι στιγμής παρέμβαση του Ρεύματος στο δημόσιο διάλογο.
Δυστυχώς για πρακτικούς λόγους δεν μπορεί να αναρτηθεί εδώ. Όποιος ενδιαφέρεται για την ηλεκτρονική αλλά και την έντυπη μορφή της εν λόγω έκδοσης, ας επικοινωνήσει με τους διαχειριστές του γκρουπ.

Τρίτη 7 Ιουλίου 2009

Πρόγραμμα 5ου κάμπινγκ Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 5ου ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ


Συντρόφισσες και σύντροφοι,

σας αποστέλλουμε το πρόγραμμα του 5ου κάμπινγκ του Ρεύματος των Νέων Σοσιαλιστών, το οποίου θα διεξαχθεί από 9 ως 13 Ιουλίου στις εγκαταστάσεις του «Μύλου», στη Νικήτη Χαλκιδικής. Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε από κοντά, να μιλήσουμε πολιτικά αλλά και να απολαύσουμε τη θάλασσα και τον ήλιο της καλοκαιρινής Χαλκιδικής.

Πέμπτη 9 Ιουλίου

- Έναρξη κάμπινγκ, χαιρετισμός διοργανωτών (20:00 μμ)
- Ροκ βραδιά με δύο γκρουπ νέων καλλιτεχνών (22:30 μμ)

Παρασκευή 10 Ιουλίου

- « Η απάντηση των σοσιαλιστών στην οικονομική κρίση», πολιτική εκδήλωση με την κ. Λούκα Κατσέλη, βουλευτή, μέλος του Εθνικού και του Πολιτικού Συμβουλίου, πολιτική εκπρόσωπο του τομέα οικονομίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (19:00 μμ)
- Λαϊκή βραδιά με την Άννα Ζήση (21:30 μμ)

Σάββατο 11 Ιουλίου

- Πανελλαδική ομάδα του Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών (18:00 μμ)
- «Η άλλη κρίση: κοινωνική πολιτική και Αριστερά στον καιρό της οικονομικής ύφεσης.», πολιτική εκδήλωση με τον κ. Άκη Τσοχατζόπουλο, πρώην υπουργό και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (20:00 μμ)
- Λαϊκή βραδιά με το συγκρότημα των Παπαϊωάννου – Μαρίας Φωτίου (23:00μμ)

Κυριακή 12 Ιουλίου

- Θεματικές συζητήσεις Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. – Π.Α.Σ.Π. Τ.Ε.Ι. (18:00 μμ)


Με τιμή,

Αντώνης Ελευθεριάδης
Τηλ. επικοινωνίας: 6937072195

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009

5o κάμπιγκ του Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών


Για πέμπτη συνεχή χρονιά το Ρεύμα Νέων Σοσιαλιστών προσκαλεί όλους τους συντρόφους στο καλοκαιρινό κάμπιγκ του, που έχει γίνει πλεόν θεσμός. Φέτος θα είμαστε από τις 9 ως τις 13 Ιουλίου στις εγκαταστάσεις του "ΜΥΛΟΥ" κοντά στη Νικήτη Χαλκιδικής. Ελάτε να γνωριστούμε, να μιλήσουμε πολιτικά και βέβαια να διασκεδάσουμε!

Σας περιμένουμε όλους!

Πέμπτη 14 Μαΐου 2009

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΑΡΧΙΣΕ

Η άνοδος των ποσοστών της ΠΑΣΠ στις φετινές φοιτητικές εκλογές είναι η απαρχή της μεγάλης ανατροπής στο πολιτικό σκηνικό στα πανεπιστήμια αλλά και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τις θερμές μας ευχαριστίες σε όλα μας τα στελέχη για τον αγώνα που έδωσαν. Και βέβαια σε όλους εσάς, τους ενεργούς νέους πολίτες της χώρας, που μας τιμήσατε με την εμπιστοσύνη σας!

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

την Τετάρτη 13 Μάη με την ψήφο μας στις φοιτητικές εκλογές καλούμαστε να αποδοκιμάσουμε την κυβερνητική πολιτική που διαρκώς υποβαθμίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο, που καταδικάζει τη νεολαία στην ανασφάλεια και στην ανεργία, που βυθίζει τη χώρα ολοένα και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Καλούμαστε να εναντιωθούμε στο μέλλον που κάποιοι προετοιμάζουν για μας εν αγνοία μας, να αναδείξουμε τις δικές μας προτάσεις και οράματα, να αποδείξουμε ότι έχουμε τη θέληση να αγωνιστούμε για να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα.

Όλοι εμείς στο Ρεύμα των Νέων Σοσιαλιστών ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στις ΠΑΣΠ όλων των πανεπιστημίων σε όλη την Ελλάδα. Είμαστε βέβαιοι ότι η φετινή χρονιά μπορεί να γίνει η αφετηρία της ανατροπής του συντηρητικού κατεστημένου της ΔΑΠ, που λυμαίνεται επί χρόνια τα ελληνικά πανεπιστήμια. Είμαστε υπερήφανοι για τα στελέχη μας, που σ' αυτόν τον προεκλογικό αγώνα με υψηλό φρόνημα δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, όπως άλλωστε κάνουν πάντοτε σε ανάλογες περιστάσεις.

Σύντροφοι, με τη νίκη!
ΡΝΣ

Κυριακή 12 Απριλίου 2009

Περί όνου σκιάς η συζήτηση για το άσυλο

Περί όνου σκιάς:

Πανεπιστήμια, κουκουλοφόροι και πολιτικοί ερίζουν για τη σκιά του ασύλου

Ποιο νομίζετε ότι είναι, εδώ και αρκετά χρόνια, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό αδαών και ειδημόνων επί των πανεπιστημιακών θεμάτων στο άκουσμα της λέξης «πανεπιστήμιο»; «Το άσυλο», θα απαντήσει κανείς με σιγουριά. Πράγματι, το άσυλο εξακολουθεί να έρχεται αδιάλειπτα στην επικαιρότητα σε κάθε νέα επίθεση των κουκουλοφόρων, σε κάθε κατάληψη κάποιας σχολής, σε κάθε συζήτηση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συνεχίζει να στοιχειώνει το συλλογικό και το ατομικό μας φαντασιακό συνδεδεμένο με άσχημες μνήμες σκοτεινών εποχών, νοσηρές πραγματικότητες του παρόντος, δυσοίωνες προοπτικές του μέλλοντος. Γίνεται σημαία των φοιτητικών διεκδικήσεων, καταφύγιο βανδάλων με ή χωρίς κουκούλες, σημείο τριβής για τους συγκλητικούς, αγκάθι για αστυνομικούς και εισαγγελείς, πονοκέφαλος για πολιτικούς και υπουργεία. Και τελικά, όπως δυστυχώς συμβαίνει πολλές φορές σ’ αυτή τη χώρα, η κοινή γνώμη πελαγοδρομεί, οι συζητήσεις και οι διενέξεις ανακυκλώνονται ενώ οι λύσεις μάταια αναζητούνται.
Εύλογα, νομίζω, διερωτάται κανείς ποιο το νόημα τόσων συζητήσεων, αφού λύση δε βρίσκεται. Και ακόμα περισσότερο γιατί ο νόμος δεν εφαρμόζεται, όπως δεν εφαρμόστηκε και ο προηγούμενος, όπως -πλην μίας και μοναδικής περίπτωσης- δεν εφαρμόστηκε ποτέ κανένας σχετικός νόμος. Είναι άραγε πραγματικά τόσο περίπλοκο, τόσο σπουδαίο, τόσο δυσεπίλυτο το ζήτημα του ασύλου;
Κοινά αποδεκτή είναι η ερμηνεία πως το άσυλο αποτελεί μια έννοια αναφερόμενη στην προστασία του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης και της διακίνησης των ιδεών εντός των πανεπιστημίων. Εγγυάται δε κατ’ επέκταση ότι κανένας κατασταλτικός μηχανισμός δε θα επέμβει για να φιμώσει μια φωνή όποια άποψη κι αν διαλαλεί, από όπου κι αν προέρχεται. Όμως, σύμφωνα με το νόμο, σε περιπτώσεις τέλεσης αυτόφωρων κακουργημάτων το άσυλο αίρεται αυτομάτως και η αστυνομία επεμβαίνει. Άρση του ασύλου μπορεί και σε άλλες περιπτώσεις να γίνει, κατόπιν αιτήσεως του πρύτανη ή συγκεκριμένων πανεπιστημιακών οργάνων.
Δε θέλω να επεκταθώ στην ανάλυση του νόμου σχετικά με το άσυλο, για τον οποίο τόσα πράγματα έχουν γραφτεί. Πιστεύω πως όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε τα βασικά του σημεία, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Σημειώνω μόνο ότι εσχάτως επανέκαμψαν οι υποστηρικτές της πλήρους κατάργησης του ασύλου, ως μόνης διεξόδου από την κρίση στα πανεπιστήμια. Όμως, κατά τη γνώμη μου, η ουσία του προβλήματος βρίσκεται αλλού.
Ποιος ωφελείτε άραγε, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς, από την κρίση ή μάλλον από τη μόνιμη κατάσταση ασυδοσίας στην οποία έχουν περιέλθει από καιρό τα πανεπιστήμια; Ποιος φταίει που οι κουκουλοφόροι συνεχίζουν να καταστρέφουν ανενόχλητοι τη δημόσια περιουσία, που μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας προπηλακίζονται και κακοποιούνται, που η παραβατικότητα διαρκώς αυξάνεται;
«Οι δεξιοί και η κυβέρνηση», θα απαντούσαν αριστεροί και αριστεριστές, «που χρησιμοποιούν προβοκάτορες, προετοιμάζοντας την κατάργηση του ασύλου για να καταστείλουν το φοιτητικό κίνημα». «Οι αριστεροί», θα απαντούσε η άλλη πλευρά, «που δεν καταδικάζουν τη βία και τους κουκουλοφόρους, που κάνουν καταλήψεις, που αντιμετωπίζουν την αστυνομία σαν το χειρότερο εχθρό τους». Τετριμμένες αναλύσεις, ιδεολογικές αγκυλώσεις, αντανακλαστικές αντιδράσεις μιας άλλης εποχής
Κι όμως, ευθύνονται και οι δύο πλευρές. Διότι συνεχίζουν να αναπαράγουν στερεότυπες και ατέρμονες συζητήσεις, αποκρύπτοντας την αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Και η αλήθεια είναι πως όποιος νόμος κι αν εφαρμοστεί, ακόμα κι αν καταργηθεί το άσυλο, οι συμμορίες με τα καλυμμένα κεφάλια δε θα πάψουν να καταστρέφουν και να λεηλατούν, οι παρατάξεις δε θα σταματήσουν να αλληλοκατηγορούνται, η δημοκρατικότητα και η ελευθερία της έκφρασης, για την προστασία των οποίων θεσπίστηκε το άσυλο, θα συνεχίσουν να παραβιάζονται και να περιστέλλονται καθημερινά από τους αυτόκλητους προστάτες τους. Το βαθύ πρόβλημα δημοκρατίας που αντιμετωπίζουν τα πανεπιστήμια ολοένα γιγαντώνεται, αλλά τέτοια προβλήματα δε λύνονται από την αστυνομία. Το παρακράτος των λεγόμενων «γνωστών – αγνώστων» αναπτύσσεται μέσα στην εγκατάλειψη και την παρακμή του ελληνικού πανεπιστημίου δρώντας ανεξέλεγκτο, παρόλο που κάποιοι θεωρούν ότι μπορούν να το ελέγξουν. Άλλωστε όλοι ξέρουμε πως η βία δεν ελέγχεται, δεν αντιμετωπίζεται ριζικά με την καταστολή αλλά με την εξάλειψη των συνθηκών που την εξέθρεψαν.
Ασφαλώς την έξοδο από αυτή τη ζοφερή κατάσταση δεν αποτελεί η κατάργηση του ασύλου. Πώς μπορεί εξάλλου να αποτελεί λύση η κατάργηση ενός θεσμού που προστατεύει ούτως ή άλλως βασικά συνταγματικά δικαιώματα, όπως αυτό της ελευθερίας της έκφρασης και της διακίνησης των ιδεών; Και σε τι μπορεί να ευνοήσει την ασφάλεια μια ενδεχόμενη κατάργησή του;. Αν το πρόβλημα είναι πραγματικά το άσυλο, γιατί η αστυνομία δεν αξιοποιεί τις διατάξεις του νόμου για να επέμβει;

Στην πραγματικότητα οι λύσεις είναι απλές και αυτονόητες:

- Πρώτον, οργανώνουμε μια υπηρεσία φύλαξης των πανεπιστημίων με δημόσιους πανεπιστημιακούς φύλακες, οι οποίοι περιπολούν συνεχώς και εποπτεύουν την ομαλή του λειτουργία. Και βέβαια, αν χρειαστεί, ειδοποιούν την αστυνομία. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ό,τι συμβαίνει σε όλα τα δημόσια κτήρια.
- Δεύτερον και κυριότερο, εμπλουτίζουμε με νέες υποδομές και δραστηριότητες τους πανεπιστημιακούς χώρους (γυμναστήρια, γήπεδα, αίθουσες εκδηλώσεων, διαρκείς και περιοδικές εκθέσεις, υπαίθριες συναυλίες και παραστάσεις κ.α.), ώστε να επαναφέρουμε το πανεπιστήμιο στο επίκεντρο της φοιτητικής αλλά και της τοπικής ζωής. Δημιουργούμε δηλαδή ένα πανεπιστήμιο ανοικτό και ενεργό σε εικοσιτετράωρη βάση.

Τελειώνω με ένα ακόμα ερώτημα: γιατί, ενώ οι προτάσεις αυτές είναι γνωστές και ρεαλιστικές, δεν υιοθετούνται έστω σταδιακά; Διότι η υλοποίησή τους χρειάζεται κόπο, χρόνο και χρήμα. Διότι για την εφαρμογή τους απαιτείται σχέδιο ευρύτερων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Διότι προϋποθέτουν την απόδοση υψηλής προτεραιότητας στην εκπαίδευση, όπως συμβαίνει σε όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη.
Διότι δυστυχώς η διαχείριση του φόβου είναι πιο εύκολη και ανέξοδη. Ανούσιες τηλεοπτικές συζητήσεις με προκαθορισμένους ρόλους, στημένες αντιπαραθέσεις, στερεότυπες απαντήσεις. Περιδεείς πολιτικοί και κυβέρνηση σε αναμονή της επόμενης δημοσκόπησης. Ένας διάλογος – πρόσχημα με διάρκεια ζωής όση και το υπόλοιπο της κυβερνητικής θητείας. Και όλοι εμείς, δέσμιοι της χειραγώγησης και της φοβικότητας, διαγκωνιζόμενοι για μια θέση στη σκιά του γαϊδάρου του Δημοσθένη, συνεχίζουμε τη συζήτηση για το άσυλο, για το αυτονόητο, για το έλασσον που έντεχνα αναδεικνύεται σε μείζον πρόβλημα της παιδείας και της κοινωνίας, σε μια συζήτηση περί όνου σκιάς.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

Αναρτήθηκε η πρόταση της ΠΑΣΠ ΤΕΙΘ για τα τεχνολογικά ιδρύματα

Στα πρότυπα της ολοκληρωμένης πρότασης του ΡΝΣ για τον εθνικό διάλογο για την παιδεία, η ΠΑΣΠ ΤΕΙΘ εκπόνησε και δημοσίευσε τις δικές τις προτάσεις για τα τεχνολογικά ιδρύματα. Το κείμενο αυτό αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα στην ολοκληρωμένη πρόταση του Ρεύματος για την παιδεία και έχει ήδη κατατεθεί στο Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας ΠΑΣΟΚ καθώς και στο forum το ΠΑΣΟΚ για την παιδεία, που διοργανώθηκε στην Αθήνα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Ευχαριστούμε τους συντρόφους των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης για τις προσπάθειές τους και τη συμβολή τους στο διάλογο. Περιμένουμε τα σχόλια όλων των συντρόφων.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙΘ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙΘ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Στην σύγχρονη εποχή τα ΤΕΙ καλούνται να παίξουν ενεργότερο ρόλο στην εκπαίδευση, στην παιδεία και στα κοινωνικοοικονομικά δρώμενα της χώρας. Έχουν πλέον το σημαντικό καθήκον να παράγουν καθημερινά επιστήμονες τεχνολόγους, καλλιτέχνες και δεξιοτέχνες που θα συμβάλουν ενεργά στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ανάπτυξης της Ελλάδας. Ο κυριότερος όμως στόχος τους είναι η δημιουργία υπεύθυνων πολιτών, ικανών να προσφέρουν στο δημοκρατικό προγραμματισμό της λειτουργίας του κράτους.
Και ως υπεύθυνοι πολίτες, οι σπουδαστές των ΤΕΙ καλούνται να περιφρουρήσουν τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους.
Αποστολή των ΤΕΙ είναι επίσης να διατηρούν αμφίδρομες σχέσεις με τους παραγωγικούς φορείς σε κάθε περιφέρεια, όπου λειτουργούν τα τμήματά τους. Να συνεργάζονται με τα υπόλοιπα ιδρύματα της επικράτειας, με τις υπηρεσίες του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού, με τα ξένα ινστιτούτα και πανεπιστήμια (εκτός προγράμματος Erasmus). Να θέτουν μεγάλους στόχους και για την επιτυχία τους να ενημερώνουν πλήρως τον ελληνικό λαό.
Ακόμα να καινοτομούν στη έρευνα, η οποία μπορεί να καταστήσει τα ΤΕΙ, μέσω των πιθανών αποτελεσμάτων της, ιδρύματα που θα προσφέρουν κυρίως στην βελτίωση της καθημερινότητας του Έλληνα πολίτη.
Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσα σ’ ένα καθεστώς αυτονομίας, το οποίο αποτελεί μακροχρόνια διεκδίκησή μας. Και λέγοντας αυτονομία εννοούμε την πλήρη διαφάνεια σε οποιαδήποτε δραστηριότητα και διοικητική απόφαση. Πετυχαίνουμε έτσι την ανωτατοποίηση ολόκληρου του συστήματος ύπαρξης και λειτουργίας των ΤΕΙ στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Τελευταία πολύς λόγος γίνεται για το ακαδημαϊκό άσυλο και για το πώς και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να λειτουργεί. Μπαίνει συνεχώς στο στόχαστρο δεξιών και ακροδεξιών, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να το απαξιώσουν και να το καταργήσουν. Εμείς, θεωρώντας πως δεν πρέπει απλώς να διατηρούμε τα κεκτημένα αλλά να παλεύουμε διαρκώς για τη δημοκρατία και την ελευθερία, είμαστε αποφασισμένοι να προασπίσουμε το άσυλο.
Οι διεκδικήσεις της νεολαίας τα προηγούμενα χρόνια, όπως η αύξηση της χρηματοδότησης για την παιδεία, το άρθρο 16, η βάση του 10, η κατάργηση των πανελληνίων εξετάσεων, αποτελούν απλώς ασπιρίνες για την αντιμετώπιση των παιδικών ασθενειών της εκπαίδευσης. Αυτό το πεπαλαιωμένο σύστημα εκπαίδευσης ευελπιστούμε πως με τους αγώνες μας θα καταφέρουμε τελικά να το βγάλουμε από το βαθύ τέλμα.
Η πρόταση που καταθέτουμε ως νέοι συνδικαλιστές ευελπιστούμε να γίνουν αντικείμενο συζήτησης στην κοινωνία και στο λαό. Αποτελούμε το μέλλον της Ελλάδας και πρέπει να μένουμε ενωμένοι , θέτοντας τα θεμέλια πάνω στα οποία οι επόμενοι θα κτίσουν το καινούριο, δίνοντάς τους προπάντων την ΕΛΠΙΔΑ.

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Αναβαθμισμένη παιδεία σημαίνει και γενναία χρηματοδότηση. Το αίτημα για 5% του ΑΕΠ στην παιδεία χρονίζει ανικανοποίητο. Τα χρήματα που δαπανά σήμερα το ελληνικό κράτος για τα τεχνολογικά ιδρύματα δεν αρκούν ούτε καν για τα λειτουργικά τους έξοδα. Πώς θα πετύχουμε την ανωτατοποίηση όταν δεν μπορούμε καν να έχουμε τα απαραίτητα; Μόνη ρεαλιστική λύση που μπορούμε να περιμένουμε είναι η εκλογή μιας κυβέρνησης με την πολιτική βούληση να εξοικονομήσει πόρους από άλλους τομείς.

ΥΠΟΔΟΜΗ

Πολλά τεχνολογικά ιδρύματα στη χώρα σήμερα αντιμετωπίζουν προβλήματα και ελλείψεις στην υποδομή τους. Αν θέλουμε να αποκτήσουμε την απαιτούμενη ειδική κατάρτιση πρέπει να έχουμε εργαστήρια κατάλληλα εξοπλισμένα με σύγχρονα μέσα ανάλογα με την ειδικότητα. Ο μεγάλος αριθμός εγγεγραμμένων φοιτητών σε κάποια τμήματα απαιτεί τη δημιουργία νέων κτηρίων για τη στέγασή τους, σε συνδυασμό με την παροχή δωρεάν στέγης στους μη προνομιούχους φοιτητές. Οι νέες αυτές εγκαταστάσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
Κομμάτι της δωρεάν παιδείας είναι και η δωρεάν σίτιση, για την οποία απαιτούνται ειδικές υποδομές και προσωπικό.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ

Η υπάρχουσα κατανομή των τμημάτων των σχολών των ΤΕΙ της χώρας μέχρι στιγμής εντάσσεται αποκλειστικά σε αναπτυξιακά προγράμματα που έχουν ως σκοπό την αναβάθμιση των τοπικών εμπορικών συλλόγων και τίποτα παραπάνω. Η ίδρυση σχολών ανά Περιφέρεια ή Νομό πρέπει να συνδέεται άμεσα με την τοπική παραγωγική διαδικασία και την αγορά εργασίας. Οι νέοι πτυχιούχοι θα απορροφούνται από τις επιχειρήσεις ή θα εντάσσονται στα σχέδια προσλήψεων του Νομού ή της Περιφέρειας όπου βρίσκονται. Έτσι λύνεται και το πρόβλημα της ανεργίας, ενώ αναπτύσσεται παράλληλα η τοπική οικονομία.

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Σπάνια ένα τμήμα ή παράρτημα ΤΕΙ μπορεί να υποστηρίξει ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών χωρίς τη συνδρομή κάποιου ΑΕΙ. Όμως αυτή η σύμπραξη δίνει το δικαίωμα οργάνωσης και εκτέλεσης του προγράμματος αποκλειστικά στο εκάστοτε ΑΕΙ. Αρκεί η διαμόρφωση ενός κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου που θα επιτρέψει στα ΤΕΙ να αναλάβουν την οργάνωση μεταπτυχιακών προγραμμάτων για να διευθετηθεί αυτό το ζήτημα.

ΕΡΕΥΝΑ

Τα ΤΕΙ αποτελούν εκείνο το κομμάτι του εκπαιδευτικού συστήματος που μπορεί να παίξει σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη της τεχνολογίας, προσφέροντας επιστημονικές απόψεις μέσω πειραματικής έρευνας.
Αν και υπάρχουν κάποιες ελλείψεις, η εργαστηριακή υποδομή που διαθέτουν, η επιστημονική κατάρτιση αλλά και η διάθεση του προσωπικού μπορούν να δώσουν εκείνα τα αποτελέσματα που θα προσφέρουν στην οικονομία και στην κοινωνία. Πρέπει κάποτε εκτός από τη δόλια, ιδιοτελή εκμετάλλευση να δώσουμε βαρύτητα και στην παραγωγική εκμετάλλευση.



ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ

Κάθε απόφαση της διοίκησης ή του Υπουργείου Παιδείας για τα τεχνολογικά ιδρύματα πρέπει να ανακοινώνεται και να δημοσιεύεται υπογεγραμμένη στους διαδικτυακούς τόπους. Το ίδιο καθεστώς πρέπει να ισχύει και για τους καθηγητές

ΑΣΥΛΟ

Η συζήτηση για το θέμα αυτό αποκτά νέο ενδιαφέρον και τίθεται σε καινούριες βάσεις, σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Η εκμετάλλευση του ασύλου από το παρακράτος για την τέλεση αδικημάτων πλημμεληματικού χαρακτήρα με την ανοχή της πολιτείας θέτει νέα όρια στην εφαρμογή του. Αυτές τις ενέργειες εκμεταλλεύονται πολλοί ως αφορμή για να τεθεί θέμα αντικατάστασης του άρθρου 3/ παρ. 6 του πρόσφατου νόμου – πλαισίου για την παιδεία. Έτσι το κακούργημα μετατρέπεται σε πλημμέλημα και ουσιαστικά καταργείται το ακαδημαϊκό άσυλο. Μάλιστα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι για την επέμβαση των σωμάτων ασφαλείας απαιτείται η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης Τμήματος - κατά πλειοψηφία και όχι κατά ομοφωνία – απαξιώνεται πλέον πλήρως το δημοκρατικό άσυλο.
Στο ζήτημα αυτό μπορεί να δοθεί λύση μόνο μέσω της πραγματικής δημοκρατικής πολιτικής βούλησης. Οι αγώνες μας για την προάσπιση του ασύλου θα είναι ανυποχώρητοι.

ΑΝΩΤΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

Μ’ ένα διαρθρωτικό νόμο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση αποφασίστηκε η ανωτατοποίηση των ΤΕΙ. Έγινε όμως χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς καμιά ουσιαστική αλλαγή. Για να πετύχει ένα τέτοιου είδους εγχείρημα δεν είναι απαραίτητη η βάση του 10. Η έρευνα, η επιστημονική κατάρτιση και η τεχνολογική εξειδίκευση αποτελούν εφόδια και προϋποθέσεις αναγκαίες για την αύξηση του κύρους των πτυχίων μας.


ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Αποτελούν το μεγαλύτερο αγκάθι για έναν απόφοιτο ΤΕΙ. Πολλές ειδικότητες σήμερα που δεν τις γνωρίζουμε έχουν ξεχωριστή σχολή, προσφέρουν όμως μόνο εξειδίκευση χωρίς επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Πολλοί οδηγούνται σε αδιέξοδο μετά το πτυχίο, αν μάλιστα λάβουμε υπόψη το πλεονέκτημα στην αγορά εργασίας των αποφοίτων ιδιωτικών σχολών, οι οποίοι αποκτούν επαγγελματικά δικαιώματα λόγω εμπορικών σχέσεων με το κράτος. Έτσι η φοίτηση επί πληρωμή σε μια ιδιωτική σχολή υπερισχύει στην αγορά εργασίας ενός πτυχίου τετραετούς φοίτησης στο δημόσιο πανεπιστήμιο.
Η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων για όλες τις παλιές και νέες σχολές, η μη εξίσωση των δημόσιων και των ιδιωτικών πτυχίων, η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ μόνο σε απόφοιτους δημόσιων σχολών, η μη αναγνώριση άλλων ιδιωτικών σχολών ή ΚΕΣ σε συνδυασμό με τη διατήρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος δίνουν ουσιαστική λύση στο πρόβλημα.


ΑΜΕΑ

Τα προβλήματα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δεν πρόκειται να λυθούν με το να λέμε μόνο ότι είναι συνάνθρωποί μας με κάποια ιδιαίτερα προτερήματα και πρέπει απλά να τους σεβόμαστε. Χρειάζονται πραγματικό σεβασμό και όχι λύπηση και οίκτο. Και δείχνουμε τον σεβασμό μας αυτόν παρέχοντάς τους κατάλληλη υποστήριξη με τον απαιτούμενο εξοπλισμό και υποδομές. Δεν μετράει μόνο η σκέψη, χρειάζονται και πράξεις.
Για αυτό τα νέα κτήρια πρέπει να κατασκευάζονται με ειδική, εύκολη πρόσβαση παντού για τα ΑΜΕΑ. Επίσης πρέπει να προβλεφθεί, στα πλαίσια των μαθημάτων, ειδική πνευματική υποστήριξη από παιδαγωγούς ειδικής αγωγής και ψυχολογική υποστήριξη από ψυχολόγους.
Τέλος, ακατάρριπτο δικαίωμά τους αποτελεί η σωστή απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας. Εμείς λέμε όχι στον κοινωνικό αποκλεισμό, καθώς η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες αποτελεί πάντα πρώτο μας μέλημα. Η πρόνοια φέρνει και προστατεύει την κοινωνική δικαιοσύνη.


Τα δείγματα αυταρχισμού, συντηρητικοποίησης, επαναφοράς παρωχημένων αντιλήψεων απειλούν να μας γυρίσουν πίσω σε ξεχασμένες εποχές. Μετά από πολλές δεκαετίες βαθιάς πολιτικοποίησης της νεολαίας, σήμερα είμαστε η πιο απολιτικοποιημένη γενιά της Μεταπολίτευσης. Θεωρούμε τα πάντα αναπόφευκτα, χωρίς καν να αντιδράσουμε.
Καθημερινό μας μέλημα πρέπει να είναι η έντονη πολιτικοποίηση ημών των ιδίων και στη συνέχεια των συναδέλφων μας. Η δημοκρατία αποκτήθηκε και διατηρείται μόνο με αγώνες. Ζούμε, υπάρχουμε για να είμαστε και όχι απλώς να νιώθουμε ελεύθεροι. Για να ζητάμε τα αυτονόητα πρέπει και να τα πράττουμε συγχρόνως. Αγώνας μας είναι οι δράσεις μας αλλά κυρίως οι προτάσεις μας. Έτσι μόνο παράγουμε πολιτική και πολιτικοποιημένα όντα. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να ξαναδώσουμε τη χαμένη περηφάνια στο ΛΑΟ, να ξαναφέρουμε την ΕΛΠΙΔΑ στο πρόσωπο κάθε νέου ανθρώπου.

ΠΑΣΠ ΤΕΙΘ

ΓΙΑ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ














Επιμέλεια – σύνθεση κειμένου : Δεληγιάννης Αριστοτέλης, μέλος ΠΑΣΠ ΣΔΟ ΤΕΙΘ

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ"

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το Ρέυμα Νέων Σοσιαλιστών συμμετέχει στην παγκόσμια πρωτοβουλία του WWF για την «ώρα της Γης». Το Σάββατο 28 Μαρτίου στις 20 : 30 ώρα Ελλάδος και για μία ώρα σβήνουμε τα φώτα, τις ηλεκτρικές και τις ηλεκτρονικές μας συσκευές, σε μια συμβολική κίνηση με στόχο την αφύπνιση της διεθνούς κοινής γνώμης για τα συνεχιζόμενα περιβαλλοντικά εγκλήματα, την ανάγκη εξοικονόμησης ενέργειας και την πράσινη ανάπτυξη. Σημειώνεται ότι η ανταπόκριση των Ελλήνων στο κάλεσμα του WWF έχει ήδη ξεπεράσει κάθε προσδοκία.
Καλούμε όλα τα μέλη μας να συμματάσχουν στην παγκόσμια κιινητοποίηση. Περισσότερες πληροφορίες και υλικό για την «ώρα της Γης» μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του WWF Ελλάδος http://www.wwf.gr.

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Με τη βοήθεια της αθρόας συμμετοχή σας στο διάλογο για την παιδεία καταφέραμε να συντάξουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση για τα εκπαιδευτικά θέματα στη χώρα μας. Η πρόταση αυτή κατατέθηκε στο εθνικό συμβούλιο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και πρόκειται να κατατεθεί στο forum για την παιδεία, που διοργανώνει το ΠΑΣΟΚ στις αρχές Απριλίου.

Μέχρι τότε περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας επί του κειμένου, προκειμένου να συντεθεί η τελική μορφή του. Ελπίζουμε πως και αυτή τη φορά η ανταπόκρισή σας θα δικαιώσει τους κόπους μας.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
http://www.esnips.com/web/rnspaideia

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009

Ο διάλογος για την οικονομία συνεχίζεται

Ως συνέχεια της προσπάθειας που ξεκίνησε το Ρεύμα στο facebook, επεκτείνουμε και στο νέο μας ιστολόγιο το διάλογο για την οικονομία. Ελπίζουμε ότι το ενδιαφέρον θα είναι ανάλογο.

Ο διάλογος για την παιδεία συνεχίζεται


Ως συνέχεια της προσπάθειας που ξεκίνησε το Ρεύμα στο facebook,
επεκτείνουμε και στο νέο μας ιστολόγιο το διάλογο για την παιδεία.
Ελπίζουμε ότι το ενδιαφέρον θα είναι ανάλογο.

Τι είναι το Ρεύμα Νέων Σοσιαλιστών

Το Ρευμα Νέων Σοσιαλιστών είναι μια πρωτοβουλία συσπείρωσης όλων των νέων, κυρίως στην ψυχή και στις αντιλήψεις, ανθρώπων, που εμπνέονται από τα ιδεώδη του έθνους, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, έτσι όπως διατυπώθηκαν διαχρονικά απο τους ηγέτες της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης στη χώρα μας.

Περιλαμβάνει πρόσωπα και οργανώσεις του πολιτικού, του κοινωνικού, του συνδικαλιστικού, του οικολογικού κινήματος, ενώ συνεργάζεται με πλήθος ανεξάρτητων και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Εκφράζει τις αντιλήψεις της σύγχρονης Αριστεράς με τη δυναμική παρουσία των εκπροσώπων του στα όργανα του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, της ΠΑΣΠ και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.

Λειτουργεί με βάση τις αρχές του πλουραλισμού, της ισότητας και της συμμετοχικότητας, δίνοντας λόγο σε όλα τα μέλη του, παρέχοντας βήμα σε όλες τις απόψεις.

Και τώρα δίνει το λόγο σ' εσένα, στον ενεργό πολίτη αυτής της χώρας, ανεξαρτήτως ιδεολογίας και κομματικής τοποθέτησης. Γιατί το Ρεύμα των Νέων Σοσιαλιστών δε φοβάται το διάλογο, δεν καταδικάζει τις διαφωνίες. Γιατί πιστεύει ότι οι αγωνίες σου,οι έννοιες σου,οι ελπίδες σου, πρέπει να βρουν έκφραση. Γιατί πιστεύει ότι το όραμά σου για μια καλύτερη ζωή, για μια δικαιότερη κοινωνία, για μια αξιοπρεπή καθημερινότητα, μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Καλή συνέχεια, λοιπόν, σε όλους...

Ο χώρος διαλόγου του Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών επιτέλους αναβιώνει!



Φίλες και φίλοι,

Η μεγάλη συμμετοχή σας στις δύο ομάδες διαλόγου που δημιούργησε το Ρεύμα στο facebook επανέφερε στο προσκήνιο την ανάγκη ύπαρξης ενός καταλληλότερου χώρου συζητήσεων για τα μέλη και τους φίλους μας, στα πρότυπα του παλαιότερου youth - forum, του επιτυχημένου forum των Νέων Σοσιαλιστών. Προσαρμοζόμενοι στην εξέλιξη του διαδικτύου, επιλέξαμε για την αναβίωση του forum την παρούσα μορφή ηλεκτρονικού ιστολογίου. Για τους παλίοτερους η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μια ευκαιρία να θυμηθούν τις ατέλειωτες ζωηρές συζητήσεις του παρελθόντος Για τους νεότερους μια ευκαιρία να γνωριστούν με ανθρώπους από όλη την Ελλάδα και να συμμετάσχουν κι αυτοί στους προβληματισμούς μας για το σήμερα και το αύριο.
Ας ξαναπιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε λοιπόν... Ο διάλογος είναι ανοικτός σε όλους, όλες οι απόψεις, οι παρατηρήσεις και οι ενστάσεις ακόμα είναι ευπρόσδεκτες. Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να απευθύνουμε έκκληση στον πολιτικό πολιτισμό όλων, ώστε οι συζητήσεις εντός του ιστολογίου να διεξαχθούν με τη δημοκρατικότητα και την κοσμιότητα που αρμόζουν σε ένα χώρο σύγχρονου δημόσιου διαλόγου.

Με εκτίμηση,
η ομάδα διαχείρισης